پژوهشكده تحقيقات اسلامى

30

زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى)

وَ انْتُمْ مَعْشَرَ الْعَرَبِ عَلى شَرِّ دينٍ وَ فى شَرّ دارٍ . . . الْاصْنامُ فيكُمْ مَنْصُوبةٌ وَالاثامُ بِكُمْ مَعْصُوبَةٌ . « 1 » امام على عليه السلام بت‌پرستى اكثر مردم حجازِ پيش از اسلام ، بت‌پرست بودند . و به خداى يكتا و روز رستاخيز ايمان نداشتند . پيامبر اسلام در نهضت الهى خود قبل از جهاد سياسى ، اقتصادى و نظامى ، به جهاد تربيتى - اعتقادى و اخلاقى - اقدام نمود ، سوره‌هاى مكى ، پابه‌پاى نهضت اعتقادى و فعاليت‌هاى تربيتى فرود مىآمد و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى تَكوين ملّتى يكتاپرست تلاش بىوقفه مىنمود . آن حضرت دوران سيزده سالهء اول رسالت خويش را عمدتاً براى حل مشكل اعتقادى و تربيتى مردم بت‌پرست صرف نمود ، زيرا بدون اعتقاد به مبدأ و معاد ، مسؤوليت‌پذيرى و پاىبندى به ارزش‌هاى دينى غير ممكن بود . اينكه بخش اعظم سُوَر مكّى مربوط به مسأله مبدأ و معاد مىباشد و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز سيزده سال براى حل اين مشكل كوشش كرده است ، دليل راسخ بودن شرك و

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغه ، خطبهء 26 ؛ شما ملّت عرب بدترين دين و آيين را داشتيد و در بدترين سرزمين‌ها زندگى مىكرديد . . . بت‌ها در ميان شما بر پا بود و گناهان سراسر وجود شما را فراگرفته بود .